|
21-05-2005 - kraamvisite
papa Daan
Daan heeft behoorlijk wat belangstelling. Regelmatig komt ie even controleren hoe het er mee gaat. En vanochtend gelukkig de camera bij de hand om zijn visite aan moeder en 3-ling vast te leggen.
Maar ben toch een beetje aan het twijfelen, of zijn belangstelling de kleintjes betreft, of de lekkere hapjes die we voor moeder Lizzie in de doos leggen.
Kraamvisite
Gepost door: moedervan5 op 21-05-2005 om 11:14
|
|
20-05-2005 - Gezinsuitbreiding : 3 Danoontjes
Tja, rustige tijden zal ik niet echt lang hebben.
Sinds 3 dagen woont Blondie weer thuis. Gezellig, druk en weer even wennen. Ben bang dat ik nooit last zal krijgen van een "leeg nest syndroom", mijn dochters vliegen steeds weer terug het nest in. 
En dezelfde dag, besloot ook onze Lissie, dat het tijd was voor uitbreiding. 'smorgens liep ze de hele tijd onrustig en druk om mij heen, en sprong steeds in de doos, die ik voor haar had klaargezet. Mauwend als ik wegliep, ze wilde dat ik naast de doos bleef zitten. En zo zag ik om half 12 de eerste kleine geboren worden. Helemaal donkergrijs. Danoontje 1
Daarna gauw dochter Schaapie , die er ook bij was, naar school gebracht. Grote lol, want die kon op school zeggen dat ze wat later was, "omdat de kat moest bevallen !!". En dat was dan ook nog eens waar.
Gelijk dochter Mormeltje opgehaald, die vroeg vriij was, en snel weer 25 km naar huis gereden.
Net op tijd, nummer 2 werd geboren. En ja, toen was het duidelijk, onze Dana is een Daan !!! Een evenbeeld van de vader, lange nesthaartjes, zwart met gevlekte zwart-witte sokkies  .
Danoontje 2
Maar ze bleef onrustig, en dik. En amper nog een uur later melde nummer 3 zich. Deze was echter niet van plan alles volgens "de regels" te doen, dus kwamen eerst achterpootjes en staartje......... en toen niets meer.
Moeder Lissie mauwde van de pijn, sprong door de hele doos heen en weer, maar nummer 3 zat klem. Paniek!! Dochter Mormeltje stond te roepen "hij gaat dood", toen de achterpootjes en staartje stopten met bewegen.
Snel ingrijpen dus, en heel voorzichtig hebben we vervolgens nummer 3 geholpen uit zijn benarde positie.
Eerst leek het alsof het te laat was. Slap en zonder beweging. Maar moeder Lissie likte hem helemaal schoon en ineens bewoog er weer een pootje. Hoera, nummer 3 had het gered. Hij/zij had met die gebeurtenis wel direct een naam : Stuitertje.
Stuitertje
Inmiddels zijn we 2 dagen verder, moeder en 3-ling maken het goed. Vader Daan staat regelmatig over de rand van de doos te kijken. Zou een kater beseffen, dat het zijn kleintjes zijn ?? Hij rent in ieder geval wel snel weg, als ze beginnen te piepen. Wat kan er een kabaal uit die kleine lijfjes komen.
Maar goed, hier dan de eerste babyfoto's van de Danoontje 1, Danoontje 2 en onze Stuitertje.
Gepost door: op 20-05-2005 om 12:43
|
|
07-05-2005 - gewoon weer zo'n dag
En zo werd er dus geen sardineblikje van mijn auto gemaakt. De dag begon al, dat oudste vond dat het te druk zou worden in de auto (da's eentje met verstand )
Andere dochters besloten vervolgens ook maar een andere planning te maken.
Blondie wilde graag bij oudste zijn, de 2 jongste besloten dan maar thuis te blijven. Uitslapen van hun nachtje stappen. Dat beloofde dus ook voor mij een heel rustig dagje te worden.
En zo reed ik om 1 uur richting oudste, 55km verderop, met Blondie en vriend.
Maar terwijl ik de auto uitstapte, kwam er een paniektelefoontje van Middelste. Na de zoveelste ruzie was ze door vriend de deur uitgezet, en liep nu met baby over straat, niet wetend waar naar toe te gaan.
Dus vloog ik (160  ) onmiddelijk terug om middelste en kleinzoon op te halen. Vervolgens naar huis, kalmeren en een oplossing zoeken. Ze kon niet thuis blijven, want ons dorpje was maar 10 km van hun dorp verwijderd. En die afstand kon dronken ex-vriend met gemak overbruggen.
Vervolgens heel Nederland rondbellen voor opvang.
Dat was gelukkig in de loop van de middag gevonden, waarna ik om 5 uur dochter en kleinzoon 150 km verderop wegbracht.
Daarna weer snel terug naar oudste om Blondie en vriend op te halen, die om half 10 weer terug moesten zijn.
Bij oudste kon ik even uitstappen, halve kop koffie nemen en weer snel terug.
's avonds om 11 uur was ik thuis. 700km gereden en geen festival gezien.
Leuk, zo'n dagje vrij.  Waarom was ik dan zo blij dat ik de volgende dag weet gewoon moest werken ????
Gepost door: op 07-05-2005 om 11:14
|
|
05-05-2005 - Sardientjes in een blik ??
Leuk, al die festivals met bevrijdingsdag. Afgelopen jaren zijn we regelmatig naar Vlissingen gegaan. Toen de kinderen wat groter werden en vriendjes kregen, werden de uitstapjes met vriendjes echter verkozen boven uitstapje met moeders.
Maar dit jaar besloten 4 van de dochters, gezellig met mij mee te gaan. En dus zit ik nu met een klein probleempje.
Schaapie heeft nl een vriendje, die sinds kort solliciteerd naar een baantje als schoonzoon. Hij zou met zijn auto meerijden. Vriendje is echter nog nooit hier geweest, en vind voor een eerste kennismaking het iets te veel, de hele dag met 3 zussen, 2 schoonzoons en 3neefjes/nichtje en de beruchte schoonmoeder (ikke dus).
Hij besloot dus om niet meer te gaan.
Nu heb ik dus 4 dochters, 2 schoonzoons, 3 kleinkinderen, mezelf en echtgenoot, enne...... maar 1 auto !!!
Wie prop ik dus waar ?
Samengepropt in een als in een sardineblikje, zal in ieder geval wel een echt gevoel van vrijheid geven bij het uitstappen, na 100km !!
Gepost door: moedervan5 op 05-05-2005 om 11:36
|
|
01-05-2005 - Koninginnedag
Superdag vandaag. 3 dochters kwamen mee om te helpen bij de wijkcentrum. Niet echt razend enthousiast, maar meer van "nu ja, zijn we er even uit." Vooral de twee jongste hadden bij het zien van het programma van de bandjes die optraden iets van "hmm, geen house, niks aan."
Maar de bandjes waren heel goed, zo goed zelfs, dat dochters achter het kraampje al snel mee stonden te dansen. En de terugweg in de auto in het teken stond van zwijmelend gepraat over de mooie ogen van een van de zangers.
De muziek, o ja, het was niet hun stijl, maar er "waren wel een paar leuke optredens bij."
Gelukkig, ze kunnen dus ook iets waarderen, dat anders is dan het house gebonk. Hoop wel, dat het niet alleen aan de ogen van die zanger lag.
Gepost door: moedervan5 op 01-05-2005 om 00:20
|
|
28-04-2005 - Pluutje
Pluto kwam, 8 weken oud, bij dochter en haar toenmalige vriend. Helemaal gek waren ze er mee. Hij was hun "kindje", en werd stierlijk verwend.
Wonend in een stad, groeide hij op tot echte dikke stadskat. Ondanks dat hij naar buiten kon, ze hadden een tuin, was het geen buitenkat. Als er een vlinder voorbijvloog, zat Pluto stomverbaasd te kijken, hard wegrennend als dat fladderende ding in zijn buurt kwam.
Pluto kwam met dochter mee, toen de relatie verbroken was. Een 8 jaar oude stadskat, verhuizend naar het platteland.
Pluut voelde zich veel meer, dan de overige viervoeters in ons huishouden. Dat waren immers "katten", hij niet, hij was Pluto.
Vooral de eerste tijd was buiten heel eng voor hem. En als zijn vrouwtje in de buurt was, kroop hij dich tegen haar aan, zielig mauwend en angstig wegduikend voor iedere vlieg die voorbij kwam. Nee, dat was duidelijk, Pluut was geen plattelandskat. En we vonden hem eigenlijk allemaal een "watje".
Pluutje speelde graag met kattespeeltjes, favoriet was zijn pluche muisje. Dat moesten we steeds weggooien, waarna hij het vrolijk ging halen en het weer voor ons neerlegde.
Zo ook die ochtend, dat Pluto bij zijn vrouwtje op bed sprong, om haar wakker te maken. Standaard had hij een speeltje bij zich, dat hij netjes voor dochter deed neerleggen, zodat ze het weg kon gooien voor hem.
Slaperige dochter pakte het muisje, en krijste zoals ik zelden gehoord heb . Muisje bleek echt muisje te zijn, levend en wel, dat verschrikt weg rende. Vrolijk rende pluto er achteraan, pakte het bij zijn staart, om het weer bij dochter neer te leggen. Die stond inmiddels helemaal in paniek en klaarwakker boven op haar bed. Pluutje, haar pluutje, die een echte muis had gevangen!!
Nadat wij uitgelachen waren, dochter gekalmeerd was, en pluto met moeite bij zijn speeltje vandaan hadden gehaald, is muisje gevangen en weer buiten gezet.
Pluto speelt sinds die dag niet meer met pluche muisjes. Niet begrijpend waarom vrouwtje die dag niet gewoon meespeelde, en gillend boven op haar bed ging staan.
Gepost door: op 28-04-2005 om 11:07
|
|
27-04-2005 - Boodschappen
Vanmiddag even boodschappen gaan doen.
Wat was dat toch heerlijk toen de kinderen nog klein waren. Om te voorkomen dat ze zeurden, gaf ik ze zodra ik binnen was een krentebol.
Tegen de tijd dat ie op was, waren we al bij de kassa, en met volle mond was het altijd moeilijk zeuren om snoep en zo.
Maar mijn kinderen zijn de leeftijd ontgroeit, dat een krentebol bij de ingang hun een hele winkel stilhield. Ze zijn ook de leeftijd ontgroeit, dat ze openlijk lopen te zeuren om lekkers. Dus hebben ze een ietwat andere techniek, waar ik helaas steeds weer intrap.
Zo ook vanmiddag, toen Schaapie mee wilde, "gezellig even samen naar de supermarkt."
Bij dat "gezellig samen" gaan bij mij al alarmbelletjes rinkelen. vooral als het uit haar mond komt.
Oplettend liep ik dan ook door de winkel, maar opvallend genoeg was er weinig "he mam, dit is ook op, echt waar" deze keer.
Integendeel, gezellig lachend, grapjes makend, en heel attend "mam, dit vind jij toch altijd lekker" liep ze met me mee. En ook haar "zal ik vast in de rij gaan staan bij de kassa" kwam er superlief uit.
Te lief achteraf, toen ik de boodschappen voorbij de cassiere zag gaan. En er verdacht veel dingen voorbij kwamen, die IK echt NIET in het wagentje had gelegd.
Dochterlief stond echter met een ontroerende lieve lach naar me te kijken, en een "ach, voor een keertje mam" blik in haar ogen.
Dochters van 17 zijn heel wat slimmer dan kleintjes van 7. Mijn beurs zucht diep, ben er weer ingetrapt.
Gepost door: moedervan5 op 27-04-2005 om 18:35
Klik hier om de 1 reactie(s) te bekijken.
|
|
|
